лу̀бања
лубања
Лема
лубања
Извор
том 3, стр. 236, редослед 2
- —
(ген. мн. лу̏ба̄ња̄) = лобања.
— Зрно му пробило лубању. Шен. У коприви и боци бели се погдекоја ветром и кишом опрана људска лубања.
Изворни текст (OCR)
лу̀бања ж (ген. мн. лу̏ба̄ња̄) = лобања. — Зрно му пробило лубању. Шен. У коприви и боци бели се погдекоја ветром и кишом опрана људска лубања. Јакш. Ђ.