Одредница

ма́зан

граматичка ознака није издвојенатом 3, стр. 270

ма́зан

мазан

Лема

мазан

Варијанте

ма̑зан

Извор

том 3, стр. 270, редослед 5

  1. који се мази, умиљава; коме се све чини по вољи, размажен

    — Кроз слушалицу га дотакну мазан, путен глас. Сим. Трн не боде чело покољења мазних.
    Шант.
Изворни текст (OCR)
ма́зан и ма̑зан, -зна, -зно који се мази, умиљава; коме се све чини по вољи, размажен. — Кроз слушалицу га дотакну мазан, путен глас. Сим. Трн не боде чело покољења мазних. Шант.