ма̀нистра
манистра
Лема
манистра
Извор
том 3, стр. 293, редослед 2
- —
стаклено или корално зрно што се носи нанизано на конац као накит. ђинђува.
— Једном јој прсла ниска манистре око рчке, те се просуо онај ситнеж. Вукић. вла̀нит в. махнит. ванИТа
Изворни текст (OCR)
ма̀нистра ж стаклено или корално зрно што се носи нанизано на конац као накит. ђинђува. — Једном јој прсла ниска манистре око рчке, те се просуо онај ситнеж. Вукић. вла̀нит в. махнит. ванИТа