ме̑х
мех, мијех
Лема
мех
Варијанте
мијех, ми̏јех
Извор
том 3, стр. 354, редослед 28
- 1.
(лок. ме́ху; мн. ме́хови и ме̏хови) бравља кожа која на нарочити начин одерана и препарирана служи за држање и преношење пића (обично вина) или неких намирница (најчешће млечних производа); исп. мешина (1).
- 2.
слична направа од коже за распиривање ватре (обично у ковачници), дувало: ковачки ~.
— Мијехом распирује ватру.
Обе попадије су меховима мрзости и пакости ... потпиривале и ... распаљивале огањ кавге.
- 3.
направа од коже којом се дува у неке музичке инструменте (оргуље, гајде); такви музички инструменти.
— Ја сам морао у мијех духати, а они би редом свирали.
Приморки, кад зачује мијех, свака жилица задршће.
Фразе
на мех(ове) (о)дерати кога на нарочит начин (о)дерати кожу да би се од ње направио мех; фиг. а) ужасно (на)- мучити (кога); б) страшно (о)пљачкати.
Изворни текст (OCR)
ме̑х, ијек. ми̏јех, м (лок. ме́ху; мн. ме́хови и ме̏хови) 1. бравља кожа која на нарочити начин одерана и препарирана служи за држање и преношење пића (обично вина) или неких намирница (најчешће млечних производа); исп. мешина (1). 2. слична направа од коже за распиривање ватре (обично у ковачници), дувало: ковачки ~. — Мијехом распирује ватру. Торб. фиг. Обе попадије су меховима мрзости и пакости ... потпиривале и ... распаљивале огањ кавге. Срем. 3. направа од коже којом се дува у неке музичке инструменте (оргуље, гајде); такви музички инструменти. — Ја сам морао у мијех духати, а они би редом свирали. Киш. Приморки, кад зачује мијех, свака жилица задршће. Кум.