Одредница

нЕ̑ска

жтом 3, стр. 793

нЕ̑ска

нЕска QA: medium

Лема

нЕска

Извор

том 3, стр. 793, редослед 1

  1. 1.

    (дат. -сци; ген. мн. ни̂за̄ка̄, ни̏за̄ка̄ и ни̑скӣ) низ предмета наврзених, поређаних један до другог на конац, жицу и сл.

    дат. — дативген. — генитивмн. — множинасл. — слично
    — Оне су се китиле као и Шефкијина мајка нискама дуката и струкама бисера.
    Сим.
    Улице чисте, понеке искићене нискама пожутјелог дуванског лишћа. Пол. 1958.
  2. 2.

    в. низ1 (1б и 2).

    — Мрачан шор, злослутни црни дудови као да су на сваком неког вјешали, тешка ниска поспалИ. кућа.
    Ћоп.
    Овакви историјски и национални мотиви дали су лепу ниску историјских приповедака.
    Нуш.
    Након потреса политичког из априлских дана и за њима остале крваве ниске дана сматрао је да му је бит живота ... у борби за одржање. Јел. ни̏ско (комп. ни̏же̄ и ни̏же) прил.
  3. 1.а.

    на малој вертикалној удаљености од земље или неке друге површине, близу тла; до близу тла.

    — Небо је висјело ниско као тежак застор.
    Торб.
    Изула је опанке и спустила их ниско, одмах крај врата.
    Сиј.
    Само кад би ... сазнао да имају новаца, долазио би ... изјутра тријезан, ниско се клањао и молио да га избаве.
    Крањч. Стј
  4. 1.б.

    (обично комп.) на нижем положају у друштву, у хијерархији.

    комп. — компаратив
    — Лице, што се налази у реду ниже, можке се ослободити одговорности ако наведе којега од својиХ предника, рачунајући одоздо горе.
    Мј. 1926.
  5. 1.в.

    мало, слабо, јефтино.

    — Као што знаш, врло сам ниско ценио женски пол.
    Шапч.
  6. 2.

    на нечастан начин, подло.

    — А он је тако ниско о њој мислио.
    Бег.
    Пошто не умете да поштујете свога претпостављенога, ви покушавате да га ниско олајавате.
    Вин.
  7. 3.

    ниским гласом, тихо.

    — Јаши паде стара завада на памет, па да не би ча-Мојсила вређао, ниско рече:
    — Та ... чуће се све.
    Вукић.

Фразе

~ пасти постати нечастан, подао, срозати се у моралном погледу; изгубити углед, положај у друштву. — Глупане разбојнички, како си могао тако нИско пасти!
Јонке
Изворни текст (OCR)
нЕ̑ска ж (дат. -сци; ген. мн. ни̂за̄ка̄, ни̏за̄ка̄ и ни̑скӣ) 1. низ предмета наврзених, поређаних један до другог на конац, жицу и сл. — Оне су се китиле као и Шефкијина мајка нискама дуката и струкама бисера. Сим. Улице чисте, понеке искићене нискама пожутјелог дуванског лишћа. Пол. 1958. 2. в. низ1 (1б и 2). — Мрачан шор, злослутни црни дудови као да су на сваком неког вјешали, тешка ниска поспалИ. кућа. Ћоп. Овакви историјски и национални мотиви дали су лепу ниску историјских приповедака. Нуш. Након потреса политичког из априлских дана и за њима остале крваве ниске дана сматрао је да му је бит живота ... у борби за одржање. Јел. ни̏ско (комп. ни̏же̄ и ни̏же) прил. 1. а. на малој вертикалној удаљености од земље или неке друге површине, близу тла; до близу тла. — Небо је висјело ниско као тежак застор. Торб. Изула је опанке и спустила их ниско, одмах крај врата. Сиј. Само кад би ... сазнао да имају новаца, долазио би ... изјутра тријезан, ниско се клањао и молио да га избаве. Крањч. Стј. б. (обично комп.) на нижем положају у друштву, у хијерархији. — Лице, што се налази у реду ниже, можке се ослободити одговорности ако наведе којега од својиХ предника, рачунајући одоздо горе. Мј. 1926. в. мало, слабо, јефтино. — Као што знаш, врло сам ниско ценио женски пол. Шапч. 2. на нечастан начин, подло. — А он је тако ниско о њој мислио. Бег. Пошто не умете да поштујете свога претпостављенога, ви покушавате да га ниско олајавате. Вин. 3. ниским гласом, тихо. — Јаши паде стара завада на памет, па да не би ча-Мојсила вређао, ниско рече: — Та ... чуће се све. Вукић.