наба́цити
набацити
Лема
набацити
Варијанте
на̀бацити
Извор
том 3, стр. 480, редослед 13
- 1.а.
сврш. бацити поврх нечега, на нешто; додати на нешто.
— На раме штит набаци.
Тада су затворили врата и набацили резу.
Талас ветра набаци мирис далеких снегова и љубичица.
- 1.б.
нагомилати, бацити на гомилу.
— Јечам је 31ж набачен уз стожину и радници ишчекују.
- 2.
фиг. узгредно додати у говору.
— Конзулица набаци неколико ријечи.
- 3.
фиг. (коме, на кога) прекорити; оклеветати некога.
— Како ће твоји при свакој жлици набацити ми да сам празна дошла под кров.
Ко је то набацио на њег, није било тешко погодити.
- 4.
фиг. изнети кратко, узгред, наговестити; овлаш, у општим цртама, учинити што (написати, нацртати, рећи).
— Он је био набацио жељу.
Али хтједе да прије одласка опет покуша набацити коју скиЦУ.
Фразе
~ коме што на нос пребацити, замерити коме што, прекорити кога.
Пододреднице
в. набацити (1а и 2). — Та ја се на њег стријелом набацих. М-И. То је смутња у селу — набаци се уједљиво Нико. П ип
Изворни текст (OCR)
наба́цити, на̀ба̄цӣм и на̀бацити, -ӣм сврш. 1. а. бацити поврх нечега, на нешто; додати на нешто. — На раме штит набаци. Баш. Тада су затворили врата и набацили резу. Јак. фиг. Талас ветра набаци мирис далеких снегова и љубичица. Дав. б. нагомилати, бацити на гомилу. — Јечам је 31ж набачен уз стожину и радници ишчекују. Јел. 2. фиг. узгредно додати у говору. — Конзулица набаци неколико ријечи. Адум. 3. фиг. (коме, на кога) прекорити; оклеветати некога. — Како ће твоји при свакој жлици набацити ми да сам празна дошла под кров. Шен. Ко је то набацио на њег, није било тешко погодити. Мул. 4. фиг. изнети кратко, узгред, наговестити; овлаш, у општим цртама, учинити што (написати, нацртати, рећи). — Он је био набацио жељу. Торб. Али хтједе да прије одласка опет покуша набацити коју скиЦУ. Десн.