на̀бе̄ђен
набеђен
Лема
набеђен
Извор
том 3, стр. 480, редослед 20
- 1.
ијек. на̀бијеђен 1. трп прид. од набедити.
- 2.
(обично одр.) лажни, тобожњи.
— Ратка је називала само »набеђеним добровољцем« и апашом.
Изворни текст (OCR)
на̀бе̄ђен, -а, -о, ијек. на̀бијеђен 1. трп. прид. од набедити. 2. (обично одр.) лажни, тобожњи. — Ратка је називала само »набеђеним добровољцем« и апашом. Андр. И.