на̀викнуо
навикнуо
Лема
навикнуо
Извор
том 3, стр. 492, редослед 27
- 1.
-уло и на̀викао, -кла, -кло) сврш. 1. учинити да што постане навика, приучити, научити.
— Свака нова мисао има препрека; мука је свет на њу навикнути.
- 2.
стећи навику, научити се, привикнути (се).
— Навикне на господско друштво.
Није лако навићи друга врата.
Нијесу могли живјети без обиља и слободе, чему навикоше у родитељској кући.
Фразе
што дикла навикла, то невјеста не одвиче ради даље по старој, рђавој навици. Н. посл.
Пододреднице
на̀викнути (2). — Поглавита је ствар навикнути се радњи. Павл. Мало помало, и lата се навикнуо без свога брата. Глиш. Људи ће се навићи да поштују елементарне увјете друштвеног живота. Ант. 1
Изворни текст (OCR)
на̀викнуо, -ула, -уло и на̀викао, -кла, -кло) сврш. 1. учинити да што постане навика, приучити, научити. — Свака нова мисао има препрека; мука је свет на њу навикнути. Вес. 2. стећи навику, научити се, привикнути (се). — Навикне на господско друштво. Шен. Није лако навићи друга врата. Вукић. Нијесу могли живјети без обиља и слободе, чему навикоше у родитељској кући. Шимун.