на̏влака
навлака
Лема
навлака
Варијанте
на̑влака
Извор
том 3, стр. 494, редослед 8
- 1.
оно што се навлачи на што, преко чега ради заштите и подешено је према предмету на који се навлачи.
— Двије су напухане јастучне навлаке.
Навлаке скини с покућства.
Митраљезе ... су морнари прекрили непромочивим навлакама.
оно што се навукло преко чега.
— У зору бледа навлака покри небо.
Прозори су ... под тањушном навлаком прашине.
- 2.
кожица, мрена што се навуче на око. Рј. А.
- 3.а.
справа којом се обручи натежу на бурад. Рј.
dialectal - 3.б.
дрвена направа (налик на кутлачу), којом опанчар навлачи опанак на калуп. Рј.
- 3.в.
назувак. Рј.
Изворни текст (OCR)
на̏влака и на̑влака ж 1. оно што се навлачи на што, преко чега ради заштите и подешено је према предмету на који се навлачи. — Двије су напухане јастучне навлаке. Креш. Навлаке скини с покућства. Шен. Митраљезе ... су морнари прекрили непромочивим навлакама. Аз. фиг. оно што се навукло преко чега. — У зору бледа навлака покри небо. Моск. Прозори су ... под тањушном навлаком прашине. Ћоп. 2. кожица, мрена што се навуче на око. Рј. А. 3. покр. а. справа којом се обручи натежу на бурад. Рј. А. б. дрвена направа (налик на кутлачу), којом опанчар навлачи опанак на калуп. Рј. А. в. назувак. Рј. А.