навра́тити
навратити
Лема
навратити
Извор
том 3, стр. 496, редослед 14
- 1.а.
довести, скренути (ток воде).
— Куд су све воде навратили у Мостару, а онда ју опет лијепо спустили у слапићу у Неретву! Рад.
- 1.а.
Кроз авлијску траву мигољио поток, који је хоџа навратио. Ћор.
- 1.б.
фиг. поново вратити; обратити.
— Да ове људе опет навратиш на праву стазу.
- 2.
уз пут посетити, походити кога, свратити где (или коме), доћи.
— Рече сељаку да ... наврати у кафану.
Наврати у крчму да се окријепи.
- 3.
фиг. навести, наговорити.
— Ко ме наврати на то?
Откуд ме Новак наврати да останем!
Фразе
~ воду на свој млин (своју воденицу) учинити што у свом интересу, како (коме) најбоље одговара.
Пододреднице
1. навратити (2). — Обећа да ће се навратити после подне. Уск. Поподне тог дана Мустафа се навратио кући. Мул. 2. поново се вратити. — Домало се навратила грлити и љубити Беатрицу и Павлу. Шимун. 3. надоћи. — Залијевају прокапину родиљама ... не би ли им се тобож млијеко навратило. Љуб. 4. навалити, наклопити се (на што). — Он био гладан па се навратио на меСО. 11авл
Изворни текст (OCR)
навра́тити, на̀вра̄тӣм сврш. 1. а. довести, скренути (ток воде). — Куд су све воде навратили у Мостару, а онда ју опет лијепо спустили у слапићу у Неретву! Рад. А. Кроз авлијску траву мигољио поток, који је хоџа навратио. Ћор. б. фиг. поново вратити; обратити. — Да ове људе опет навратиш на праву стазу. М-О. 2. уз пут посетити, походити кога, свратити где (или коме), доћи. — Рече сељаку да ... наврати у кафану. Дом. Наврати у крчму да се окријепи. Сим. 3. фиг. навести, наговорити. — Ко ме наврати на то? Мул. Откуд ме Новак наврати да останем! Макс.