Одредница

на̀газити

сврштом 3, стр. 499

на̀газити

нагазити

Лема

нагазити

Извор

том 3, стр. 499, редослед 5

  1. 1.а.

    ступити (на што, у што); загазити.

    — Узнемирена животиња устручавала се да нагази на мост.
    Вас.
    Сва готово дружина нагази на Босну реку и пријеђе на маглајску страну.
    Мул.
  2. 1.б.

    згазити, погазити.

    — Мирна, ни мрава да нагази.
    Вукић.
    Просјак је ... пао на земљу, и по земљи се грчио ... као нагажен црв.
    Кал.
  3. 2.

    наићи, набасати (на кога, на што), намерити се.

    — Да ниси откуд нагазио на курјака?
    Глиш.
    Може бити да нагазим гдјегод на село.
    Маж. М.
  4. 3.

    стати на ногу коме.

    — Бора нагази испод стола Косту.
    Јак.
  5. 4.

    изгазити, утапкати.

    — Кад се јама испуни око воћке земљом, ваља земљу нагазити врхом ноге.
    Тод.
  6. 5.

    фиг. празн. стати на неку уврачану ствар која доноси несрећу, награисати, настрадати; награбусити.

    фиг. — фигуративно, у преносном смислупразн. — празноверје
    — Поболијевала lдеца], долазио хоџа, правио записе ... »Нишrа«, вели, »него су нагазили«.
    Шуб.
    Е, баш човјек не зна гдје може нагазити!
    — сажаљевају Га].
    Куш.
    на сугреб, на урок, на чини в. нагазити (5).

Фразе

~ на танак лед настрадати;

Пододреднице

~ се

намучити се газећи. — И он се нагазио Америке. Пав. Назимио се зиме и нагазио снијеrа. Андр. И

намучити се газећи.
Изворни текст (OCR)
на̀газити, -ӣм сврш. 1. а. ступити (на што, у што); загазити. — Узнемирена животиња устручавала се да нагази на мост. Вас. Сва готово дружина нагази на Босну реку и пријеђе на маглајску страну. Мул. б. згазити, погазити. — Мирна, ни мрава да нагази. Вукић. Просјак је ... пао на земљу, и по земљи се грчио ... као нагажен црв. Кал. 2. наићи, набасати (на кога, на што), намерити се. — Да ниси откуд нагазио на курјака? Глиш. Може бити да нагазим гдјегод на село. Маж. М. 3. стати на ногу коме. — Бора нагази испод стола Косту. Јак. 4. изгазити, утапкати. — Кад се јама испуни око воћке  земљом, ваља земљу нагазити врхом ноге. Тод. 5. фиг. празн. стати на неку уврачану ствар која доноси несрећу, награисати, настрадати; награбусити. — Поболијевала lдеца], долазио хоџа, правио записе ... »Нишrа«, вели, »него су нагазили«. Шуб. Е, баш човјек не зна гдје може нагазити! — сажаљевају Га]. Куш.