на̏дебело
надебело
Лема
надебело
Извор
том 3, стр. 515, редослед 21
- 1.
остављајући дебело оно што се исече, изрежсе: ~ исећи кромпир, хлеб, крух, и сл.
- 2.
фиг. отприлике, приближно.
— Нема кантара који би то вагнуо ни надебело ... него би то требало пластити и стубама мјерити! Ств. 1948. надѐбљати (се), -а̄м (се) сврш.
- 1.
постати дебео, одебљати (обично о кожи).
— Њима су од мотике надебљали дланови. Ђор.
- 2.
постати осион, силовит, посилити се, понети се, уобразити се.
— Научиле туђ језик, пак надебљале ка да су свеца за браду ухватиле.
Изворни текст (OCR)
на̏дебело прил. 1. остављајући дебело оно што се исече, изрежсе: ~ исећи кромпир, хлеб, крух, и сл. 2. фиг. отприлике, приближно. — Нема кантара који би то вагнуо ни надебело ... него би то требало пластити и стубама мјерити! Ств. 1948. надѐбљати (се), -а̄м (се) сврш. 1. постати дебео, одебљати (обично о кожи). — Њима су од мотике надебљали дланови. Ђор. 2. постати осион, силовит, посилити се, понети се, уобразити се. — Научиле туђ језик, пак надебљале ка да су свеца за браду ухватиле. Љуб.