надмѐтати
надметати
Лема
надметати
Извор
том 3, стр. 521, редослед 20
- —
и уч. према надметнути.
— Сад надлијеће ине Турке скоком брза коња, сад надмеће харбом.
Један је другога готово као на дражби надметао.
Пододреднице
такмичити се, натјецат се с ким. — Пиргу ... напипа на једној пољани ... како се надмеће с чобанима у скакању. Ћоп. Поче се у читању надметати са својим противником. Креш
Изворни текст (OCR)
надмѐтати, на̀дмеће̄м несврш. и уч. према надметнути. — Сад надлијеће ине Турке скоком брза коња, сад надмеће харбом. Маж. И. Један је другога готово као на дражби надметао. Ђал.