надо̀стачити
надостачити
Лема
надостачити
Извор
том 3, стр. 526, редослед 27
- —
в. надостити.
dialectal— Не можеш му надостачити (кад ко много троши или једе).
Изворни текст (OCR)
надо̀стачити, -ӣм сврш. покр. в. надостити. — Не можеш му надостачити (кад ко много троши или једе). Вук Рј.