Одредница

на̀дре̄ти

граматичка ознака није издвојенатом 3, стр. 528

на̀дре̄ти

надрети, надерем QA: medium

Стална адреса

Лема

надрети

Варијанте

надерем, на̀дере̄м

Извор

том 3, стр. 528, редослед 12

  1. ијек. на̀дрi!

    ијек. — ијекавски
    — јети (р. прид. на̏дро, на̏др̄ла, -ло; трп прид. на̏др̄т, -а, -о) сврш. 1. а. навалити, јурнути.
    — Надрли смо као манити, не може командант да нас устави.
    Нуш.
    Не треба се ... чудити ако ми каткада све то надре преко главе.
    Цар Е.
    б. почети чинити што, дати се у што.
    — Зашто су сељаци надрли у бијег, не опаливши ни метка?
    Крл.
    Дјед превалио очи и надре у смијех.
    Пав.
    в. наумити, намислити.
    — Кад нешто надре и обећа, мора тако з4 бити.
    Ђур.
    2. навући, натакнути.
    — А то клето одијело отето за Турчина ни пристало није ... да га надреш на храстово коље, све би вране у селу бјежале.
    Март.
    3. необ. исклати, појести, пождерати.
    — Чудна стада, надро га вуја! Сада блеји, сада опет лаје. Раоич.

Пододреднице

~ се

престати бити цео, потпун; почети се дерати, цепати, зацепити се. — Јаков ... заповједи да неколико совјетника... иду својим кућама и тако се ... Совјет надре и више не потпуни ... него остане онако надрт. Вук. Страшно се је брижила што јој је једна цедуља мало надрта. Кик

престати бити цео, потпун; почети се дерати, цепати, зацепити се.
Изворни текст (OCR)
на̀дре̄ти, на̏дре̄м и на̀дере̄м, ијек. на̀дрi!- јети (р. прид. на̏дро, на̏др̄ла, -ло; трп. прид. на̏др̄т, -а, -о) сврш. 1. а. навалити, јурнути. — Надрли смо као манити, не може командант да нас устави. Нуш. фиг. Не треба се ... чудити ако ми каткада све то надре преко главе. Цар Е. б. почети чинити што, дати се у што. — Зашто су сељаци надрли у бијег, не опаливши ни метка? Крл. Дјед превалио очи и надре у смијех. Пав. в. наумити, намислити. — Кад нешто надре и обећа, мора тако з4 бити. Ђур. 2. навући, натакнути. — А то клето одијело отето за Турчина ни пристало није ... да га надреш на храстово коље, све би вране у селу бјежале. Март. 3. необ. исклати, појести, пождерати. — Чудна стада, надро га вуја! Сада блеји, сада опет лаје. Раоич.