нажу́љати
нажуљати
Лема
нажуљати
Извор
том 3, стр. 535, редослед 17
- 1.
= нажуљити направити, изазвати жуљеве, направити ране (притискањем или трењем тврдим предметом).
— Каде шета да је не нажуља.
Рј.
- 2.
необ. наточити, налити; попити.
— Не би ли сад мога вина нажуљао? Да видимо какво је оно!
Пододреднице
1. = нажуљити се добити жуљеве, ране. 2. необ. најести се, заситити се. — Но да дјеца очим погледају и свога се хљепца нажуљају. Март
Изворни текст (OCR)
нажу́љати, на̀жӯља̄м сврш. 1. = нажуљити направити, изазвати жуљеве, направити ране (притискањем или трењем тврдим предметом). — Каде шета да је не нажуља. Вук Рј. 2. необ. наточити, налити; попити. — Не би ли сад мога вина нажуљао? Да видимо какво је оно! Ков. А.