нaѝшао
наишао
Лема
наишао
Варијанте
на̀ишао
Извор
том 3, стр. 542, редослед 25
- 1.а.
-шло) сврш. а. изненада, случајно доћи, појавити се, искрснути.
— Iатрола само што није наипла.
Ти си стално здрав? И ја исто тако; не дао бог да што наиђе! Јонкв.
- 1.б.
стићи, доћи; проћи.
— Покајао би с што је наишао тим путем.
Кад наиђемо кроз његово село, обавезно скренемо његовој кући.
- 1.в.
свратшити, навратити.
— Наиђите сутра к мени!
- 2.
намерити се, набасати, натрапати на кога или што.
— Та двојица ... наиђу на једног ловuа.
Може то извести тако да не наиђе на запреке.
- 3.
обузети, прожетш, снаћи.
— Наиђе га нека хладовина, па стиште шареницу чвршће око себе.
На Дражу наиђе искушење.
- 4.
навући се, налећи, наместити се.
— Не може чизма да наиђе на ногу.
Рј. Кад заманем и ударим чекићем обруч,
— он за читав педаљ наиђе на дуге!
- 5.
отшћи, поћи, упутити се.
— Командант нареди да ... повежу коње и да наиђу на воду све један до другога.
- 6.
необ. пристати, усвојити, сагласити се.
— Није хтео на то да наиђе. Р-К Р̏еч.
Фразе
наићи на лепак в. ухватити се на лепак (уз лепак изр.); наићи на одзив (добар, леп пријем, разумевање, одобравање и сл.) бити дочекан пријатељски, благонаклоно, са одобравањем; наићи на отпор (осуду, опозициј V, неодобравање) бити дочекан непријатељски, са неодобравањем.
Изворни текст (OCR)
наѝшао, -шла, -шло и на̀ишао, -шшла, -шло) сврш. 1. а. изненада, случајно доћи, појавити се, искрснути. — Iатрола само што није наипла. Јак. Ти си стално здрав? И ја исто тако; не дао бог да што наиђе! Јонкв. б. стићи, доћи; проћи. — Покајао би с што је наишао тим путем. Мул. Кад наиђемо кроз његово село, обавезно скренемо његовој кући. Чол. в. свратшити, навратити. — Наиђите сутра к мени! Бен. 2. намерити се, набасати, натрапати на кога или што. — Та двојица ... наиђу на једног ловuа. Петр. М. Може то извести тако да не наиђе на запреке. Ват. 3. обузети, прожетш, снаћи. — Наиђе га нека хладовина, па стиште шареницу чвршће око себе. Вукић. На Дражу наиђе искушење. Маш. 4. навући се, налећи, наместити се. — Не може чизма да наиђе на ногу. Вук Рј. Кад заманем и ударим чекићем обруч, — он за читав педаљ наиђе на дуге! Срем. 5. отшћи, поћи, упутити се. — Командант нареди да ... повежу коње и да наиђу на воду све један до другога. Јак. 6. необ. пристати, усвојити, сагласити се. — Није хтео на то да наиђе. Р-К Р̏еч.