накарађи́ва̄ње
накарађивање
Лема
накарађивање
Извор
том 3, стр. 550, редослед 1
- —
гл. им. од накарађивати и уч. према накарадити (се).
(се). накарађи́вати (се), -а̀ђује̄м (се) несврш.
Изворни текст (OCR)
накарађи́ва̄ње с гл. им. од накарађивати (се). накарађи́вати (се), -а̀ђује̄м (се) несврш. и уч. према накарадити (се).