накло̀нити
наклонити
Лема
наклонити
Извор
том 3, стр. 553, редослед 4
- 1.
нагнути, сагнути главу и горњи део тела напред (обично ради поздрава).
— На гроб војнов тело наклонила.
Гуздић великомислено наклони главу.
- 2.
необ. дати, одредити.
— Усуд им је бољу срећу наклонио.
Пододреднице
1. поздравити кога сагињући главу и горњи део тела, поклонити се. — Подиже шешир и наклони се учитељу. Ћип. Дотакнувши се ... њезине руке ... наклоним се и одем. Леск. Ј. 2. а. нагнути се, наднети се. — О̏боје се наклонише над сликом. Лоп. фиг. Многе су се жене наклониле интимно над мој живот. Козарч. б. наслонити се, прислонити се. — Село се ... наклонило на подножје жутоrа бреrа. Петр. В. в. приближити се западу, бити на заласку (о Сунцу). — Сунце се ... наклонило. Море је̄ дивно. Маж. Ф. 3. бити пријатељски расположен, склон према коме, чему, превагнути у корист кога, чега. — Завршена је велика битка у којој се ратна срећа наклонила на нашу страну. Јонке
Изворни текст (OCR)
накло̀нити, на̀клонӣм сврш. 1. нагнути, сагнути главу и горњи део тела напред (обично ради поздрава). — На гроб војнов тело наклонила. Радич. Гуздић великомислено наклони главу. Кал. 2. необ. дати, одредити. — Усуд им је бољу срећу наклонио. Гор.