на̀мукао
намукао
Лема
намукао
Извор
том 3, стр. 576, редослед 4
- —
чија је звучност пригушена; који је унеколико промукао, у коме се осећају мукли тонови (о гласу).
— Пец. Опет му некако тужно звони намукли глас.
Изворни текст (OCR)
на̀мукао, -кла, -кло чија је звучност пригушена; који је унеколико промукао, у коме се осећају мукли тонови (о гласу). — Опет му некако тужно звони намукли глас. Пец.