намуштѐња̄к
намуштењак
Лема
намуштењак
Извор
том 3, стр. 576, редослед 12
- —
индив. намушен, намргођен човек.
— Као намуштењак, мирно прође покрај њеrа.
Изворни текст (OCR)
намуштѐња̄к, -а́ка м индив. намушен, намргођен човек. — Као намуштењак, мирно прође покрај њеrа. Јевт.