на́паст
напаст
Лема
напаст
Извор
том 3, стр. 584, редослед 13
- 1.
оно што много оптерећује, што живот чини тешким, неиздржљивим, невоља, беда, зло.
— Напаст се велика на нас сад руши.
О, брате, што ме снађе напаст ни крива ни дужна!
- 2.
оно што наноси зло, чудовиште, неман.
— Од зоре до мркла мрака могла се ... појавити мрка и закрвављена напаст
— усташе.
Мартине, паклена напасти, не прави нам срамоте!
- 3.
оно што наводи на недозвољене поступке, колебање пред нечим привлачним а забрањеним, искушење.
— Гони од себе нечисту напаст и хтјела би да га заборави.
Тада бих можда дошао у напаст и прихватио је за руку.
- 4.
напад, насртај.
— Нисам пошао на харање, ни на напаст добра ичијега.
Јављено је за ту нову и нечувену напаст на цркву.
Изворни текст (OCR)
на́паст ж 1. оно што много оптерећује, што живот чини тешким, неиздржљивим, невоља, беда, зло. — Напаст се велика на нас сад руши. М-И. О, брате, што ме снађе напаст ни крива ни дужна! Нуш. 2. оно што наноси зло, чудовиште, неман. — Од зоре до мркла мрака могла се ... појавити мрка и закрвављена напаст — усташе. Ћоп. Мартине, паклена напасти, не прави нам срамоте! Пав. 3. оно што наводи на недозвољене поступке, колебање пред нечим привлачним а забрањеним, искушење. — Гони од себе нечисту напаст и хтјела би да га заборави. Ћип. Тада бих можда дошао у напаст и прихватио је за руку. Креш. 4. напад, насртај. — Нисам пошао на харање, ни на напаст добра ичијега. Март. Јављено је за ту нову и нечувену напаст на цркву. Срем.