на̀прасит
напрасит
Лема
напрасит
Варијанте
на́прасит
Извор
том 3, стр. 595, редослед 9
- 1.
који лако плане, прасне, заметне свађу, необуздан.
— Имао је напраситу, самовољну нарав.
- 2.
напрасан (1); превремен, насилан (о смрти).
— Он је наканио да ме усмрти, и још овако напраситом и јадном смрћV, гладом.
Изворни текст (OCR)
на̀прасит и на́прасит, -а, -о 1. који лако плане, прасне, заметне свађу, необуздан. — Имао је напраситу, самовољну нарав. Сек. 2. напрасан (1); превремен, насилан (о смрти). — Он је наканио да ме усмрти, и још овако напраситом и јадном смрћV, гладом. Вел.