на̀пртити
напртити
Лема
напртити
Извор
том 3, стр. 600, редослед 11
- а.
ставити на леђа себи или другоме, наместити за ношење, натоварити.
— Сандук ... беше напртио на леђа.
- б.
фиг. натурити као оптерећење, непријатност; наметнути коме што тешко да изврши.
— Напртили ми у школи неке каталоге, статистике и пописе.
Напртио му дјевојку без памети и мираза.
Пододреднице
1. узети на леђа, раме и сл. терет који треба носити, натоварити се чим. — Злато и банке ... трпа у торбу, и напрћен иде у варош. Ћип. 2. попети се коме на леђа, раме, врат. — фиг. Куга му се на врат напртила! Срем
Изворни текст (OCR)
на̀пртити, -ӣм сврш. а. ставити на леђа себи или другоме, наместити за ношење, натоварити. — Сандук ... беше напртио на леђа. Нед. б. фиг. натурити као оптерећење, непријатност; наметнути коме што тешко да изврши. — Напртили ми у школи неке каталоге, статистике и пописе. Нех. Напртио му дјевојку без памети и мираза. Мих.