Одредница

нара́сти

граматичка ознака није издвојенатом 3, стр. 605

нара́сти

нарасти

Лема

нарасти

Варијанте

на̀ра̄сти

Извор

том 3, стр. 605, редослед 32

  1. 2.

    (аор. 2 и

  2. 3.

    на̏ра̄сте; р. прид. на̀ра̄стао, нара́сла и на̀ра̄сла, -ло) сврш.

    р. прид. — радни глаголски придевприд. — придев
  3. 1.а.

    постати виши растом; одрасти, стасати.

    — Ала си нарасла! Та ти си већ велика девојка!
    Јакш. Ђ.
  4. 1.б.

    развити се, израсти на каквој подлози (о биљу, о чему што расте на телу и сл.); појавити се као израштај, прираслина.

    сл. — слично
    — А око чељусти учас нарасте мрка му брада.
    М-И
    У тима се стенама злато виђа нарасло на дуваре од расјелина.
    Панч.
  5. 2.а.

    набујати, добити виши ниво (о води, рекама и сл.).

    сл. — слично
    — Брзо су нарасли потоци.
    Вуј.
  6. 2.б.

    увећати размере под утицајем врења, набухнути (о тесту, пециву).

  7. 3.а.

    увећати се, добити веће размере; нагомилати се.

    — Ти су списи нарасли из бесконачне парнице.
    Креш.
  8. 3.б.

    постати бројнији, масовнији; достићи већи износ.

    — Чета је нарасла, још боље се наоружала и опремила. Ћос.
  9. 3.д.

    Само су таксе за јавне исправе нарасле. Крл.

  10. 3.в.

    постати јачи, ојачати.

    — Ако струја превише нарасте, жица се у осигурачу растали.
    Физ. 2
    коме преко главе додијати, досадити коме до неиздржљивости.

Фразе

нарасла му крила, перје стекао је самопоуздање, постао је горд због успеха;
Изворни текст (OCR)
нара́сти и на̀ра̄сти, нара́сте̄м (аор. 2. и 3. л. на̏ра̄сте; р. прид. на̀ра̄стао, нара́сла и на̀ра̄сла, -ло) сврш. 1. а. постати виши растом; одрасти, стасати. — Ала си нарасла! Та ти си већ велика девојка! Јакш. Ђ. б. развити се, израсти на каквој подлози (о биљу, о чему што расте на телу и сл.); појавити се као израштај, прираслина. — А око чељусти учас нарасте мрка му брада. М-И. У тима се стенама злато виђа нарасло на дуваре од расјелина. Панч. 2. а. набујати, добити виши ниво (о води, рекама и сл.). — Брзо су нарасли потоци. Вуј. б. увећати размере под утицајем врења, набухнути (о тесту, пециву). 3. а. увећати се, добити веће размере; нагомилати се. — Ти су списи нарасли из бесконачне парнице. Креш. б. постати бројнији, масовнији; достићи већи износ. — Чета је нарасла, још боље се наоружала и опремила. Ћос. Д. Само су таксе за јавне исправе нарасле. Крл. в. постати јачи, ојачати. — Ако струја превише нарасте, жица се у осигурачу растали. Физ. 2.