наредбода́вац
наредбодавац
Лема
наредбодавац
Извор
том 3, стр. 607, редослед 2
- —
онај који издаје наредбе.
— Свршио је посао на задовољство свога наредбодавца.
Изворни текст (OCR)
наредбода́вац, -вца м онај који издаје наредбе. — Свршио је посао на задовољство свога наредбодавца. Андр. И.