Одредница

на̀стрићи

сврштом 3, стр. 629

на̀стрићи

настрићи

Лема

настрићи

Извор

том 3, стр. 629, редослед 17

  1. 1.

    начети стригући, почети стрићи па прекинути; одсећи прамен косе у знак кумства (обично код муслимана).

    — Каил сам се с тобом кумовати; да ми овде кумство утврдимо и настрижи ми сина Маријана.
    НПХ
  2. 2.

    одстрићи у довољној количини, нашишати: ~ доста вуне.

  3. 3.

    наћулити уши, мигнути ушима; напрегнути слух, почети пажљиво слушати.

    — На прве Ћирине ријечи настриже генералица ушима кано царски коњ кад чује трубљу.
    Маж. Ф.
Изворни текст (OCR)
на̀стрићи, -и́же̄м сврш. 1. начети стригући, почети стрићи па прекинути; одсећи прамен косе у знак кумства (обично код муслимана). — Каил сам се с тобом кумовати; да ми овде кумство утврдимо и настрижи ми сина Маријана. НПХ. 2. одстрићи у довољној количини, нашишати: ~ доста вуне. 3. наћулити уши, мигнути ушима; напрегнути слух, почети пажљиво слушати. — На прве Ћирине ријечи настриже генералица ушима кано царски коњ кад чује трубљу. Маж. Ф.