нату́цати
натуцати
Лема
натуцати
Извор
том 3, стр. 645, редослед 4
- 1.а.
рђаво читати једва распознавајући слова, споро срицати.
— Она не зна добро да чита, тек понешто натуца.
Мањи брат почео натуцати слова гледајући ... у чИтанку.
- 1.б.
слабо говорити (страни јеик).
— Конрад је натуцао нешто српски, и њиме се служио.
Он натуца нешто талијански.
- 1.в.
без довољно познавања говорити о нечему, несигурно се изражавати, нагађати.
— Почео је да нешто натуца о Марксовој теорији.
Ми, ми
— натуцао је мајор ... Не знам ... шта да вам кажем.
- 2.
наговештавати.
— Ви њој онако издалека почните натVцати како сам се ја̑ ... у њу заљубио.
Изворни текст (OCR)
нату́цати, на̀тӯца̄м несврш. 1. а. рђаво читати једва распознавајући слова, споро срицати. — Она не зна добро да чита, тек понешто натуца. Радул. Мањи брат почео натуцати слова гледајући ... у чИтанку. Гор. б. слабо говорити (страни јеик). — Конрад је натуцао нешто српски, и њиме се служио. Јов. Ј. Он натуца нешто талијански. Наз. в. без довољно познавања говорити о нечему, несигурно се изражавати, нагађати. — Почео је да нешто натуца о Марксовој теорији. Леск. Ј. Ми, ми — натуцао је мајор ... Не знам ... шта да вам кажем. Сек. 2. наговештавати. — Ви њој онако издалека почните натVцати како сам се ја̑ ... у њу заљубио. Новак.