наљу́тити
наљутити
Лема
наљутити
Извор
том 3, стр. 565, редослед 17
- —
изазвати нечију љутњу, разгневити, расрдити.
Бојим се да кума не наљутим.
Пододреднице
постати љутит због нечега, бити обузет љутњом, разгневити се, расрдити се. — Стиђах се да ти се срце не би наљутило. М-И
Изворни текст (OCR)
наљу́тити, на̀љӯтӣм сврш. изазвати нечију љутњу, разгневити, расрдити. — Бојим се да кума не наљутим. Љуб.