недво̀јбен
недвојбен
Лема
недвојбен
Извор
том 3, стр. 674, редослед 23
- —
који не изазива двојбу, сумњу, поуздан, несумњив.
— Та болна увреда лудо дијете.
... био је недвојбен знак да то више није педво̀јбено прил. без двојбе, без сумње, несумњиво. — Један од јахача бијаше недвојбено Махмуд-ага.
Изворни текст (OCR)
недво̀јбен, -а, -о који не изазива двојбу, сумњу, поуздан, несумњив. — Та болна увреда ... био је недвојбен знак да то више није лудо дијете. Новак. педво̀јбено прил. без двојбе, без сумње, несумњиво. — Један од јахача бијаше недвојбено Махмуд-ага. Том.