не̏оспо̄ран
неоспоран, неоспорив
Лема
неоспоран
Варијанте
неоспорив, неоспо̀рив
Извор
том 3, стр. 722, редослед 26
- —
-а, -о који се не може оспорити, о коме не може бити спора.
— Чича је ... умио да освоји људе, да постане неоспоран ауторитет за своје борце. Чол. Прексутрадан буде Лука ... приморан јаким и неоспоривим доказима на признање.
Изворни текст (OCR)
не̏оспо̄ран, -рна, -рно и неоспо̀рив, -а, -о који се не може оспорити, о коме не може бити спора. — Чича је ... умио да освоји људе, да постане неоспоран ауторитет за своје борце. Чол. Прексутрадан буде Лука ... приморан јаким и неоспоривим доказима на признање. Вел.