неоту̀ђиво̄ст
неотуђивост
Лема
неотуђивост
Извор
том 3, стр. 723, редослед 25
- —
стање и својство онога што је неотуђиво.
— На истој страни постоји и размјена земље и њена неотуђивост.
Изворни текст (OCR)
неоту̀ђиво̄ст, -ости ж стање и својство онога што је неотуђиво. — На истој страни постоји и размјена земље и њена неотуђивост. Бак.