Одредница

непомѝрљив

граматичка ознака није издвојенатом 3, стр. 730

непомѝрљив

непомирљив

Лема

непомирљив

Извор

том 3, стр. 730, редослед 21

  1. који се не може помирити, који неће да се помири; тѐајно

    протван. — Постао му је непомирљив непријатељ.
    Срем.
Изворни текст (OCR)
непомѝрљив, -а, -о који се не може помирити, који неће да се помири; тѐајно протван. — Постао му је непомирљив непријатељ. Срем.