нзду́на̄ње
нздунање QA: medium
Лема
нздунање
Извор
том 3, стр. 531, редослед 17
- 1.
гл. им од надувати (се), надувеност наду́вати, на̀дӯва̄м сврш1. = надухати 1. напунити што ваздухом, зраком тако да се растегне, напухати: ~ мехур.
— Уврће ветар око ногу ... панталоне као крпе, па их опет исправи и надува.
- 2.
фи. дати чему или коме већи значај од онога што га стварно има, преувеличати.
— Сврха му је била ... да умјетно надчва »опасност4 од комунистичког удара«. Вј. 1960. Фа-Шистичка штампа је ... надувала неке своје успехе на мору и ч ваздуху.
- 3.
нанети струјањем ваздуха, еетром (прашину, лишће и сл.).
Пододреднице
= надухати се 1. повр. према надувати (1). — Непрестано је стискао кошуљу која се надувала. Крањч. Стј. 2. постати заокругљен (од болести), отећи; нарасти, повећати се. — Она је стално вришптала, а око се надувало, излазило из дупље. Рист. Што се више смањивало дање светло ... то су више расле фреске4 ... и надувале се до саблазне гломазности.4 Бег. 3. фиr. постати надмен, охол, уобра-4 зити се, узохолити се. — Они су се надували пред њим јер је и сам био врло охол. Шимун
Изворни текст (OCR)
нзду́на̄ње с гл. им од надувати (се), надувеност. наду́вати, на̀дӯва̄м сврш1. = надухати 1. напунити што ваздухом, зраком тако да се растегне, напухати: ~ мехур. — Уврће ветар око ногу ... панталоне као крпе, па их опет исправи и надува. Сек. 2. фи. дати чему или коме већи значај од онога што га стварно има, преувеличати. — Сврха му је била ... да умјетно надчва »опасност4 од комунистичког удара«. Вј. 1960. Фа-Шистичка штампа је ... надувала неке своје успехе на мору и ч ваздуху. Јак. 3. нанети струјањем ваздуха, еетром (прашину, лишће и сл.).