ништа̀вило
ништавило
Лема
ништавило
Извор
том 3, стр. 798, редослед 2
- 1.
празнина, простор без ичега.
— Човјек се ... губи у нишгтавилу као сјенка.
Бескрајно ништавило било је пред њом, потпуни мрак.
- 2.а.
безначајност, безвредност, ништавност, беда.
— Његова изненадна смрт управо је само спречила те Се НИје показало ништаВИЛо Т политике.
Свијет ће видјети да све наше богатство није него позлаћено ништавило.
- 2.б.
безвредна, безначајна особа.
— Говорила је за њега да је бедник, да је једно ништавило, Да никаД ЧестИто одело није имао. Пол. 1959. А онај бјелооки је ништавило.
Изворни текст (OCR)
ништа̀вило с 1. празнина, простор без ичега. — Човјек се ... губи у нишгтавилу као сјенка. Крл. Бескрајно ништавило било је пред њом, потпуни мрак. Рист. 2. а. безначајност, безвредност, ништавност, беда. — Његова изненадна смрт управо је само спречила те Се НИје показало ништаВИЛо Т политике. Марк. Св. Свијет ће видјети да све наше богатство није него позлаћено ништавило. Шен. б. безвредна, безначајна особа. — Говорила је за њега да је бедник, да је једно ништавило, Да никаД ЧестИто одело није имао. Пол. 1959. А онај бјелооки је ништавило. Крањч. Стј.