нововјенча̀нӣк
нововјенчаник
Лема
нововјенчаник
Извор
том 3, стр. 804, редослед 5
- —
(ијек.) особа која се венчава, која је скоро венчана.
— Ту славу приреди баруница нововјенчаницима. Шен.
Изворни текст (OCR)
нововјенча̀нӣк, -и́ка м (ијек.) особа која се венчава, која је скоро венчана. — Ту славу приреди баруница нововјенчаницима. Шен.