носити
носити
Лема
носити
Извор
том 3, стр. 817, редослед 9
- —
напором, дуго, упадљиво или сл.: ~ дете
терет. — фиг. За плугом пас],... зафркнут, кудрав реп поносит носа. Марк. Ф. Бујна му машта носала га је кроз чарне цвјетњаке. Мул. б. помицати, повлачити тамо-амо, од једног до другог места. — Господин поче опет носати прст по тевтеру и шапуће: Јаша Костић.
Пододреднице
1. а. (с нечим) носати, носити с напором, дуго: ~ с теретом, ~ с пуШком. б. носити се с ким, рвати се; борити се, огледати се. — Носао се тамо и овамо, нити може оборит Илију. НП Вук. Носам се с Ером, и сад сам успео. Дав. 2. држати се, одржавати се. — Ја се једва на ногама носам. Вел. но̀сац?, -сца м в. носач (1). — Остаде на обали, поред своја два ковчега, не обзирући се на грају носаца. Мат. Омера носци понесоше. НПХ
Изворни текст (OCR)
носити с напором, дуго, упадљиво или сл.: ~ дете,