оба̀ра̄ч
обарач
Лема
обарач
Извор
том 3, стр. 837, редослед 18
- 1.
квачица на пушци и сл. ватреном оружју чијим се повлачењем постиже да оружје опали, окидач, ороз.
- 2.
онај који нешто обара, руши: ~ препрека
цена. — Аресе, обарачу зидова ... не бисмо л пустили Тројце с Ахејцима нека се сада боре.
Изворни текст (OCR)
оба̀ра̄ч, -а́ча м 1. квачица на пушци и сл. ватреном оружју чијим се повлачењем постиже да оружје опали, окидач, ороз. 2. онај који нешто обара, руши: ~ препрека,