Одредница

обла̀чилац

мтом 3, стр. 860

обла̀чилац

облачилац

Лема

облачилац

Извор

том 3, стр. 860, редослед 12

  1. (ген. мн. обла̀чила̄ца̄) ков. онај који некога облачи. Прав

    ген. — генитивмн. — множинаков. — кованица
Изворни текст (OCR)
обла̀чилац, -иоца м (ген. мн. обла̀чила̄ца̄) ков. онај који некога облачи. Прав.