обли́чити
обличити
Лема
обличити
Извор
том 3, стр. 864, редослед 5
- 1.
1 открити, раскринкати; окривити, оптужити.
dialectal— Владици Сави ... Шiћепана је тобож мучно обличити гдје је у кућӯ дошао.
Немојте их, браћо, послушати и нејака мене обличити, обличити па ме наружити.
- 2.
давати чему облик, уобличавати. Р-К Реч.
Пододреднице
открити се. — Свједок неће да се обличи и да лупеже дохвати за руку. Љуб. о̀блӣч е с облик; лик, изглед, спољашњост. — Сто је толико похабан да му се више не разазнаје готово никакво обличје. Дов. Мати је] ... голема, мршава старица, обличјем и држањем необично налик на сина. онч
Изворни текст (OCR)
обли́чити, о̀блӣчӣм сврш. покр. 1. открити, раскринкати; окривити, оптужити. — Владици Сави ... Шiћепана је тобож мучно обличити гдје је у кућӯ дошао. Њег. Немојте их, браћо, послушати и нејака мене обличити, обличити па ме наружити. НП Вук. 2. давати чему облик, уобличавати. Р-К Реч.