обро̀нити
обронити
Лема
обронити
Извор
том 3, стр. 882, редослед 4
- 1.
порушити
— А кад пуче танка коцијанка лубарда], Дрежнику је врата иставила, и око њи зид је обронила.
- 2.
залити, облити.
— Гледа краљу што му књиrа пише, низ образ га сузе обронише.
Пододреднице
срушити се, скотрљати се. — Само каткад са врлети оброни се камен који и са хуком доле слети. Митр
Изворни текст (OCR)
обро̀нити, о̀бронӣм сврш. 1. порушити. — А кад пуче танка коцијанка лубарда], Дрежнику је врата иставила, и око њи зид је обронила. НП Вук. 2. залити, облити. — Гледа краљу што му књиrа пише, низ образ га сузе обронише. НП Вук.