Одредница

о̀бручити

сврштом 3, стр. 885

о̀бручити

обручити

Лема

обручити

Извор

том 3, стр. 885, редослед 12

  1. обрукати, осрамотити (кога).

    dialectal
    покр. — покрајински
    — Пошто ме обручи, умаче у кућу.
    Љуб.
    Упита га: ...
    — Што данас мене и моје на правди обручи?
    Ћип.

Пододреднице

~ се

обрукати се, осрамотити се. — Донесе га неко чудо да га међу нама улови, да превјеримо и да се обручимо. Љуб. Свјетује га] ... да се прође туђе круне], којом ће се обручити. В l8s5. обру́чити се, о̀брӯчӣм се сврш. а. заручити се, верити се. — Због ње се мора с Момиром да заволи и обручи. Каш. б. заверити се, обећати се (девојка момку). — Обручила ми се једне студене ноћи на пустој пољани. Мас

обрукати се, осрамотити се.
Изворни текст (OCR)
о̀бручити, -ӣм сврш. покр. обрукати, осрамотити (кога). — Пошто ме обручи, умаче у кућу. Љуб. Упита га: ... — Што данас мене и моје на правди обручи? Ћип.