Одредница

овѐнчати

граматичка ознака није издвојенатом 3, стр. 891

овѐнчати

овенчати

Лема

овенчати

Извор

том 3, стр. 891, редослед 26

  1. 1.

    ијек. овјѐнчати, сврш 1. окитити венцем.

    ијек. — ијекавски
    — Игњатовић прича како су омладинци овенчали Симу Милутиновића. Глиг.
  2. 2.

    окружити чиме као венцем.

    — Та су поља такођер била овјенчана брдима.
    Шов.
  3. 3.

    (обично у изразу:

    кру ном) о̀крунити, крунисати се. — Краљицу Марију сретно овјенчасмо краљевском круном.
    Шен.

Фразе

~ славом (ловором, венцем и сл.) прославити се, задобити, стећи славу. ове́нчити, о̀ве̄нчӣм, ијек. овијѐнчити, сврш. в. овенчати.
Бак. Реч.

Пододреднице

~ се

окитити се. — Iрољећем се оне воћке овјенчају круном цвијећа. Коз. Ј

окитити се.
Изворни текст (OCR)
овѐнчати, -а̄м, ијек. овјѐнчати, сврш. 1. окитити венцем. — Игњатовић прича како су омладинци овенчали Симу Милутиновића. Глиг. 2. окружити чиме као венцем. — Та су поља такођер била овјенчана брдима. Шов. 3. (обично у изразу: