Одредница

о̀верити

граматичка ознака није издвојенатом 3, стр. 892

о̀верити

оверити

Лема

оверити

Извор

том 3, стр. 892, редослед 7

  1. ијек. о̀вјерити, сврш потом углавише и овјерише уговор. Креш.

    ијек. — ијекавски
    канц. потврдити чему истинитост, веродостојност, оверовити; проверити. — Одмах Није могао у прво време да овери своју хипотезу.
    Петрон.
Изворни текст (OCR)
о̀верити, -ӣм, ијек. о̀вјерити, сврш. канц. потврдити чему истинитост, веродостојност, оверовити; проверити. — Одмах потом углавише и овјерише уговор. Креш. Није могао у прво време да овери своју хипотезу. Петрон.