о̀вратнӣк
овратник
Лема
овратник
Извор
том 3, стр. 896, редослед 19
- 1.
оно што се носи око врата, оковратник, огрлица.
— Видио је танку Влахињу, у широкој хаљини ... с малом главом над овратником од крзна.
Убили су пса човјеку који га је у пољу држао за овратник.
- 2.а.
кравата, машна.
— Само му је свилени овратник кокетно заузлан.
- 2.б.
марама која се ставља око врата, шал. Бак. Реч.
Изворни текст (OCR)
о̀вратнӣк м 1. оно што се носи око врата, оковратник, огрлица. — Видио је танку Влахињу, у широкој хаљини ... с малом главом над овратником од крзна. Андр. И. Убили су пса човјеку који га је у пољу држао за овратник. Гор. 2. а. кравата, машна. — Само му је свилени овратник кокетно заузлан. Шен. б. марама која се ставља око врата, шал. Бак. Реч.