о̀двити
одвити
Лема
одвити
Извор
том 4, стр. 24, редослед 7
- 1.а.
одмотати, размотати нешто што је савијено.
— tада је одвила дуг прамен косе.
- 1.б.
(нешто) скинути, развити омот, завој (с нечега): ~ пакет.
— Неком је одвила рану, неком је привила.
- 2.а.
олабавити завртањ.
- 2.б.
одвртањем скинути затварач, одврнути.
— Усташа је одвио бомбу и бацио је у поток.
Пододреднице
1. а. одмотати се, размотати се, развити се: одвио се завој, одвио се пакет. — фиг. Она се ... извукла и одвила из оне галаме. Ков. А. б. олабавити се, одврнути се: одвио се завртањ. в. престати бити затегнут, навијен, опустити се. — Одвила се златна жица од ведра неба ... завила се барјактару око барјака. НП Вук. 2. фиг. указати се, појавити се. — Из мрака ... одви се одједном дивна таласаста крајина. Ћос. Б. 3. фиг. десити се, збити се, одиграти се. — Тај хисторијски обрачун одвио се у Енглеској. Ант. 1
Изворни текст (OCR)
о̀двити, о̏двије̄м сврш. 1. а. одмотати, размотати нешто што је савијено. — tада је одвила дуг прамен косе. Торб. б. (нешто) скинути, развити омот, завој (с нечега): ~ пакет. — Неком је одвила рану, неком је привила. Јакш. Ђ. 2. а. олабавити завртањ. б. одвртањем скинути затварач, одврнути. — Усташа је одвио бомбу и бацио је у поток. Дед. В.