о̀дмица̄ње

одмицање

одмицање

том 4, стр. 48, редослед 6

—
гл. им. од одмицати (се) о̀дмицати (се), -иче̄м (се) несврш. и уч. према одмакнути (се), одмаћи (се).
гл. — глагол, глаголскиим. — именицанесврш. — несвршени глаголуч. — учестали глагол

Изворни текст (OCR)

о̀дмица̄ње с гл. им. од одмицати (се). о̀дмицати (се), -иче̄м (се) несврш. и уч. према одмакнути (се), одмаћи (се).