Одредница

о̀думити

сврштом 4, стр. 71

о̀думити

одумити

Лема

одумити

Извор

том 4, стр. 71, редослед 19

  1. 1.

    одустати од намере, предомислити се.

    — Гроф што науми не одуми.
    Матош
  2. 2.

    одлучити, решити, наумити.

    — Одумио је овога Божића повести из кола прву девојку која му се свиди.
    Ћип.
Изворни текст (OCR)
о̀думити, -ӣм сврш. 1. одустати од намере, предомислити се. — Гроф што науми, не одуми. Матош. 2. одлучити, решити, наумити. — Одумио је овога Божића повести из кола прву девојку која му се свиди. Ћип.