одшанту̀цати
одшантуцати QA: high
Лема
одшантуцати
Извор
том 4, стр. 74, редослед 1
- —
дем. од одшантати.
— Са својом штаком одшантуЦа. мај. одша̀нути, о̀дшане̄м и одша̀пнутн, о̀дшапне̄ м сврш. шапатом одговорити.
— »Навијеке твоја!«
— одшапну му кроз смијешак Анђелија. Шен. одша̀птати, о̀дшапће̄м и одшапу̀тати, -а̀пуће̄м сврш. рећи, изговорити шапућући.
— Он би се нагињао побратиму на уво и одшаптао би му.
Знаш ли добро честитку? ... Знам!
— одшапута она.
Изворни текст (OCR)
одшанту̀цати, -а̄м сврш. дем. од одшантати. — Са својом штаком одшантуЦа. мај. одша̀нути, о̀дшане̄м и одша̀пнутн, о̀дшапне̄ м сврш. шапатом одговорити. — »Навијеке твоја!«— одшапну му кроз смијешак Анђелија. Шен. одша̀птати, о̀дшапће̄м и одшапу̀тати, -а̀пуће̄м сврш. рећи, изговорити шапућући. — Он би се нагињао побратиму на уво и одшаптао би му. Петр. В. Знаш ли добро честитку? ... Знам! — одшапута она. Матош.