о̀комица
окомица
Лема
окомица
Извор
том 4, стр. 98, редослед 16
- 1.
стрмина, падина, низбрдица; ис. окомак (2).
— Морали би их пијане проводити где је било стрмо и окомица.
- 2.
усправна, равна црта, права линија која пада окомито на хоризонталну раван, вертикала.
— Осјећа човјек у себи процес који га је од четвероножне нијеме животиње подигао у окомицу двоножну.
Изворни текст (OCR)
о̀комица ж 1. стрмина, падина, низбрдица; ис. окомак (2). — Морали би их пијане проводити где је било стрмо и окомица. М 1867. 2. усправна, равна црта, права линија која пада окомито на хоризонталну раван, вертикала. — фиг. Осјећа човјек у себи процес који га је од четвероножне нијеме животиње подигао у окомицу двоножну. Крл.